تبلیغات
جدید ترین اخبار فوتبالی ایران و جهان و کلیپ های فوتبالی و بیوگرافی تیم ها و بازیکن ها - باشگاه آرسنال
جدید ترین اخبار فوتبالی ایران و جهان و کلیپ های فوتبالی
جدید ترین خدمات فوتبالی خبرهای ایران و جهان بیوگرافی بازیکنان و تاریخچه تیم ها و عکس های جدید و داغ فوتبالی و آبدیت ثانیه ای...فقط در فیفانیو ...با ما همراه شوید.... لطفا از تمام قسمت سایت دیدن فرمایید

باشگاه فوتبال آرسنال

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از ارسنال)
پرش به: ناوبری، جستجو
باشگاه فوتبال آرسنال
نشان باشگاه آرسنال
لقب(ها) توپچی‌ها
بنیانگذاری ۱۸۸۶
ورزشگاه ورزشگاه امارات
گنجایش ۶۰،۳۶۱[۱]
مدیرعامل Flag of England.svg پیتر هیل‌وود
سرمربی Flag of France.svg آرسن ونگر
لیگ لیگ برتر انگلستان
فصل قبل 3
Kit left arm arsenal1112h.png
Team colours
Team colours
Kit right arm arsenal1112h.png
Team colours
Kit shorts stripes cut red.png
Team colours
Team colours
لباس اول
Kit left arm arsenal1112a.png
Team colours
Kit body arsenal1112a.png
Team colours
Kit right arm arsenal1112a.png
Team colours
Kit shorts arsenal1112a.png
Team colours
Team colours
لباس دوم

باشگاه فوتبال آرسنال (به انگلیسی: Arsenal Football Club)‏ یک باشگاه فوتبال انگلیسی در شمال شهر لندن است که موفق به کسب ۱۳ عنوان قهرمانی در لیگ دسته اول و لیگ برتر انگلستان، ۱۰ قهرمانی در جام حذفی فوتبال انگلستان و دو قهرمانی در جام اتحادیه فوتبال انگلستان شده‌است. آن‌ها رکورددار طولانی‌ترین مدت صدرنشینی بدون وقفه در لیگ فوتبال انگلیس و همچنین قهرمانی بدون شکست در یک فصل (۰۴-۲۰۰۳) می‌باشد.

باشگاه فوتبال آرسنال در سال ۱۸۸۶ در محله وول‌ویچ واقع در جنوب‌شرقی لندن شکل گرفت و در سال ۱۸۹۳ میلادی برای اولین بار از جنوب انگلستان به فوتبال لیگ پیوست. در سال ۱۹۱۳ میلادی آن‌ها به شمال شهر لندن در منطقه هایبری و ورزشگاه آرسنال نقل مکان کردند. در دهه ۱۹۳۰ میلادی آرسنال موفق به کسب پنج عنوان قهرمانی در چمپیونشیپ و دو قهرمانی در جام حذفی شدند. پس از یک دوره رکود در سال‌های پس از جنگ آن‌ها موفق به کسب قهرمانی در لیگ و جام حذفی (موسوم به دوبل) در فصل‌های ۷۱−۱۹۷۰، ۹۸-۱۹۹۷ و ۰۲-۲۰۰۱ شدند، همچنین در سال ۲۰۰۶ به فینال لیگ قهرمانان اروپا رسیدند.

آرسنال رقابتی دیرینه با همسایه‌اش تاتنهام دارد که آن‌ها به طور منظم شهرآورد شمال لندن را برگزار می‌کنند. همچنین باشگاه آرسنال در رده سوم باارزش‌ترین باشگاه‌های فوتبال جهان در سال ۲۰۱۰ با ارزش تقریبی ۱٬۱۸۱ میلیارد دلار قرار گرفته‌است.[۲]

تاریخچه

آرسنال وول‌ویچ (پیراهن مشکی رنگ) - نیوکاسل یونایتد در نیمه نهایی جام حذفی - ورزشگاه ویکتوریا استوک-آن-ترنت

باشگاه فوتبال آرسنال با نام باشگاه دیال اسکوئر در سال ۱۸۸۶ توسط کارگران کارخانه اسلحه‌سازی سلطنتی در منطقه وول‌ویچ در جنوب شرقی لندن شروع به کار کرد و در مدت کوتاهی پس از آن به آرسنال سلطنتی تغییر نام داد.[۳][۴] این باشگاه دوباره پس از تبدیل شدن به یک شرکت محدود در سال ۱۸۹۳ به آرسنال وول‌ویچ تغییر نام داد.[۵] این باشگاه اولین عضو جنوبی لیگ فوتبال در سال ۱۸۹۳ میلادی بود که از لیگ دسته دوم شروع کرده و در سال ۱۹۰۴ میلادی به لیگ دسته اول راه یافت.[۴] انزوای جغرافیایی نسبی باشگاه منجر به جذب تماشاگران کمتر نسبت به باشگاه‌های دیگر و همچنین دچار شدن باشگاه به مشکلات مالی و ورشکسته شدن آن در سال ۱۹۱۰ شد، در این زمان باشگاه توسط دو تاجر به نام‌های هنری نوریس و ویلیام هال خریداری شد. به دنبال این ماجرا، نوریس این باشگاه را به نقاط دیگر منتقل کرد و در سال ۱۹۱۳ بلافاصله پس از سقوط به دسته دوم، آن‌ها به شمال لندن و ورزشگاه آرسنال در منطقه هایبوری بازگرداند؛ آن‌ها در سال بعد «وول‌ویچ» را از نام باشگاه خود حذف کردند. آرسنال در سال ۱۹۱۹ در مکان پنجم لیگ قرار گرفت.[۶][۳]

در سال ۱۹۲۵ هربرت چاپمن به سمت مربیگری آرسنال منصوب شد. پیش از این چاپمن موفق به کسب دو قهرمانی پیاپی لیگ با تیم هادرسفیلد تاون در سال‌های ۲۴−۱۹۲۳ و ۲۵−۱۹۲۴ شده بود. چاپمن اولین دوره موفقیت‌های بزرگ آرسنال را به ارمغان آورد. تاکتیک‌های انقلابی و تمرینات او، همراه با خرید بازیکنان ستاره‌ای مانند الکس جیمز و کلیف باستین، پایه‌های موفقیت باشگاه انگلیسی در دهه ۱۹۳۰ میلادی گذاشته شد.[۶][۷] آرسنال تحت هدایت او چند قهرمانی بزرگ را به دست آورد، پیروزی در فینال جام حذفی فوتبال انگلستان در سال ۱۹۳۰[۸] و سپس قهرمانی در لیگ در سال‌های ۳۱−۱۹۳۰ و ۳۳−۱۹۳۲ که حاصل تلاش او بود.[۶][۷]

چاپمن به طور ناگهانی بر اثر بیماری ذات‌الریه در سال ۱۹۳۴ میلادی در گذشت، اما با این وجود جو شاو و جورج آلیسون موفقیت کاری چاپمن را ادامه دادند. تحت هدایت آن‌ها، آرسنال موفق به کسب سه عنوان قهرمانی دیگر در سال‌های ۳۴−۱۹۳۳، ۳۵−۱۹۳۴ و ۳۸−۱۹۳۷ و جام حذفی انگلستان در فصل ۳۶-۱۹۳۵[۹] شده‌اند. در پایان این دهه به‌دلیل بازنشستگی بازیکنان کلیدی، از آرسنال موفقیتی دیده نشد و پس از مداخله انگلیس در جنگ جهانی دوم، فوتبال حرفه‌ای در انگلستان به حالت تعلیق درآمد.[۱۰][۱۱][۱۲]

پس از جنگ، دوره دوم موفقیت‌های آرسنال تحت نظر تام ویتاکر شروع شده‌بود، که حاصل آن قهرمانی در لیگ در سال‌های ۴۸−۱۹۴۷ و ۵۳−۱۹۵۲ و جام حذفی در سال ۱۹۵۰ میلادی بود. دارایی باشگاه بسیار کم شده‌بود؛ آن‌ها قادر به جذب بازیکن مانند بازیکنان دهه ۱۹۳۰ میلادی نبودند، نبودند، سطح باشگاه در بیشتر دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ در حد متوسط بود. حتی کاپیتان سابق انگلستان بیلی رایت به عنوان مربی جانشین باشگاه نتوانست در بین سال‌های ۱۹۶۲ و ۱۹۶۶ به هیچ موفقیتی دست یابد.[۱۳][۱۲]

در سال ۱۹۶۶ میلادی برتی می فیزیوتراپیست باشگاه به عنوان مربی آرسنال انتخاب شد. پس از ناکامی در دو دوره جام اتحادیه فوتبال انگلستان، آن‌ها موفق به کسب اولین قهرمانی اروپایی خود در سال ۱۹۷۰−۱۹۶۹ در جام نمایشگاه‌های بین شهری شدند. این موفقیت‌ها تا آنجا ادمه داشت که آن‌ها برای اولین بار قهرمان هر دو جام لیگ و جام حذفی در فصل ۷۱−۱۹۷۰ شدند.[۱۴][۱۵] اما موفقیت‌های آرسنال کمتر تکرار شد، در فصل ۷۳−۱۹۷۲ به مقام نایب قهرمانی لیگ رسید،[۱۶] در سه فینال جام حذفی (۱۹۷۲،[۱۷] ۱۹۷۸[۱۸] و ۱۹۸۰[۱۹]) شکست خورد و در سال ۱۹۸۰ میلادی قهرمانی جام در جام اروپا را در ضربات پنالتی از دست داد.[۲۰] تنها موفقیت باشگاه در طول این زمان پیروزی ۳ بر ۲ برابر منچستر یونایتد در فینال جام حذفی در سال ۱۹۷۹ بود.[۲۱][۲۲]

جشن بازیکنان و هواداران آرسنال پس از قهرمانی در لیگ در سال ۲۰۰۴

بازگشت بازیکن سابق آرسنال یعنی جورج گراهام به عنوان مربی در سال ۱۹۸۶ میلادی دوره سوم موفقیت را برای این باشگاه به ارمغان آورد. آرسنال در فصل ۸۷−۱۹۸۶ قهرمان جام اتحادیه شد.[۲۳] همچنین آرسنال قهرمان لیگ انگلستان در فصل ۸۹−۱۹۸۸ شد،[۲۴][۲۵] این قهرمانی با گل لحظات آخر مایکل توماس در مقابل تیم لیورپول حاصل شد.[۲۶] گراهام قهرمانی دیگری را نیز در لیگ انگلستان (فصل ۹۱−۱۹۹۰) به دست آورد، این در حالی بود که تنها یک در یک بازی شکست خورده‌بودند.[۲۷] در سال ۱۹۹۳ میلادی آرسنال قهرمان هر دو جام، حذفی[۲۸] و جام اتحادیه[۲۹] شد و جام در جام اروپا (۱۹۹۴) به مقام قهرمانی دست یافت.[۳۰] شهرت و اعتبار گراهام بعد اتهام رشوه دادن لکه‌دار شد و سرانجام وی در سال ۱۹۹۵ میلادی برکنار شد و بروس ریوچ به عنوان سرمربی انتخاب شد، وی تنها بعد از یک فصل حضور در آرسنال از این تیم کنار گذاشته شد.[۶][۱۵][۳۱][۳۲]

در سپتامبر ۱۹۹۶ میلادی آرسن ونگر به عنوان مربی آرسنال منصوب شد.[۳۳] ونگر تاکتیک‌های جدیدی را به ارمغان آورد، یک نظام آموزشی جدید و چند بازیکن خارجی که استعدادهای انگلیسی موجود را تکمیل می‌کردند را به این تیم آورد.[۳۴] آرسنال باز هم به طور همزمان در یک فصل (۹۸−۱۹۹۷) قهرمان لیگ برتر[۳۵] و قهرمان جام حذفی[۳۶] شد. علاوه بر این، به فینال جام یوفا در فصل ۲۰۰۰−۱۹۹۹ راه پیدا یافت اما در ضربات پنالتی مقابل تیم گالاتاسرای شکست خورد.[۳۷] در سال‌های ۲۰۰۳[۳۸] و ۲۰۰۵[۳۹] قهرمان جام حذفی شدند و در لیگ برتر در فصل ۰۴−۲۰۰۳ قهرمانی را بدون باخت حتی در یک بازی به دست آوردند.[۴۰][۴۱] این باشگاه در ۴۹ بازی لیگ در آن فصل شکست نخورد که یک رکورد ملی به حساب می‌آید.[۴۲]

آرسنال در یازده فصل اول حضور ونگر، هشت فصل در رتبه‌های اول یا دوم قرار می‌گرفت، اگرچه آن‌ها در هیچ زمان قادر به حفظ عنوان خود نبودند.[۳۴] آن‌ها در فصل ۱۱-۲۰۱۰ میلادی در رده چهارم لیگ برتر انگلستان قرار گرفتند.[۴۳] آرسنال در فصل ۰۶−۲۰۰۵ برای اولین بار به فینال لیگ قهرمانان اروپا صعود کرد اما با نتیجه ۲ بر ۱ مغلوب تیم بارسلونا شد.[۴۴] سرانجام در ژوئیه ۲۰۰۶، آن‌ها پس از ۹۳ سال ورزشگاه هایبوری را ترک کردند و به ورزشگاه جدیدشان یعنی ورزشگاه امارات نقل مکان کردند.[۴۵]

ترکیب نخست

این ترکیب در تاریخ ۱۶ جون ۲۰۱۲ نوشته شده‌است و مطابق با منبع اصلی وبگاه باشگاه می‌باشد.[۵۳]

شماره
نقش بازیکن
۱ پرچم لهستان دروازه‌بان وویتخ شتزنی
۲ پرچم فرانسه هافبک ابو دیابی
۳ پرچم فرانسه مدافع باکاری سانیا
۴ پرچم آلمان مدافع پر مرته‌ساکر
۵ پرچم بلژیک مدافع توماس ورمائلن (کاپیتان دوم)
۶ پرچم فرانسه مدافع لورن کوشیلنی
۷ پرچم جمهوری چک هافبک توماس روسیچکی
۸ پرچم اسپانیا هافبک میکل آرتتا
۹ پرچم آلمان مهاجم لوکاس پودولسکی
۱۰ پرچم انگلستان هافبک جک ویلشر
۱۱ پرچم برزیل مدافع آندره سانتوس
۱۲ پرچم فرانسه مهاجم اولیویر گیرود
۱۴ پرچم انگلستان مهاجم تئو والکات
۱۵ پرچم انگلستان مهاجم الکس اوکسلاده-چامبرلین
۱۶ پرچم ولز هافبک آرون رمزی

شماره
نقش بازیکن
۱۸ پرچم فرانسه مدافع سباستین اسکیلاچی
۱۹ پرچم اسپانیا هافبک سانتی کازورلا
۲۰ پرچم سوئیس مدافع یوهان ژورو
۲۱ پرچم لهستان دروازه‌بان لوکاس فابیانسکی
۲۲ پرچم فرانسه هافبک فرانسیس کوکولین
۲۳ پرچم روسیه هافبک آندری آرشاوین
۲۴ پرچم ایتالیا دروازه‌بان ویتو مانونه
۲۵ پرچم فنلاند مدافع کارل ینکینسون
۲۶ پرچم انگلستان هافبک امانوئل فریمپونگ
۲۷ پرچم ساحل عاج هافبک جروینیو
۲۸ پرچم انگلستان مدافع کیران گیبز
۲۹ پرچم مراکش مهاجم ماروانه چاماخ
۳۰ پرچم کره جنوبی مهاجم پارک چو یونگ
۵۲ پرچم دانمارک مهاجم نیکولاس بنت‌نر

کادر فنی

آرسن ونگر، سرمربی فعلی آرسنال
نام
سمت
آرسن ونگر سرمربی
نیل بانفیلد دستیار اول
استیو بولد دستیار دوم
بورو پیموراک مربی تیم اول
نا معلوم مربی تیم ذخیره
نا معلوم مربی آکادمی باشگاه
گری پیتون مربی دروازه‌بان‌ها
لیام برادی مدیر آکادمی باشگاه

آخرین بروز رسانی: ۱۶ جون ۲۰۱۲[۵۵]

افتخارات

قهرمانی در لیگ ( 13 بار ) ( 3 لیگ برتر و 10 لیگ دسته یک )

سال 2004 با کسب 90 امتیاز سال 2002 با کسب 87 امتیاز سال 1998 با کسب 78 امتیاز سال 1991 با کسب 83 امتیاز سال 1989 با کسب 76 امتیاز سال 1971 با کسب 65 امتیاز سال 1953 با کسب 54 امتیاز سال 1948 با کسب 59 امتیاز سال 1938 با کسب 52 امتیاز سال 1935 با کسب 58 امتیاز سال 1934 با کسب 59 امتیاز سال 1933 با کسب 58 امتیاز سال 1931 با کسب 66 امتیاز

قهرمانی در جام حذفی ( 10بار )

سال 2005 - شکست 5 - 4 منچستر یونایتد در ضربات پنالتی. ( تساوی 0 - 0 جریان بازی ) سال 2003 - شکست 1 - 0 ساوتهمپتون سال 2002 - شکست 2 - 0 چلسی سال 1998 - شکست 2 - 0 نیوکاسل سال 1993 - شکست 2 - 1 شفیلد ونزدی سال 1979 - شکست 3 - 2 منچستر یونایتد سال 1971 - شکست 2 - 1 لیورپول سال 1950 - شکست 2 - 0 لیورپول سال 1936 - شکست 1 - 0 شفیلد یونایتد سال 1930 - شکست 2 - 0 هادرزفیلد تون

قهرمانی در جام اتحادیه ( 2 بار )

سال 1993 - شکست 2 - 1 شفیلد ونزدی سال 1987 - شکست 2 - 1 لیورپول

قهرمانی در جام خیریه ( 12 بار )

سال 2004 - شکست 3 - 1 منچستر یونایتد سال 2002 - شکست 1 - 0 لیورپول سال 1999 - شکست 2 - 1 منچستر یونایتد سال 1998 - شکست 3 - 0 منچستر یونایتد سال 1991 - پس از تساوی 0 - 0 مقابل تاتنهام ، این جام بصورت مشترک به هر دو تیم تعلق گرفت سال 1953 - شکست 3 - 1 بلکپول سال 1948 - شکست 4 - 3 منچستر یونایتد سال 1938 - شکست 2 - 1 پریستون نورث اند سال 1934 - شکست 4 - 0 منچستر سیتی سال 1933 - شکست 3 - 0 اورتون سال 1931 - شکست 1 - 0 وست برومویچ آلبیون سال 1930 - شکست 2 - 1 شفیلد ونزدی

جام فیرز کاپ اروپا ( 1 بار )

سال 1970 - شکست 4 - 3 اندرلخت در مجموع دو دیدار

جام برندگان جام اروپا ( 1 بار )

سال 1994 - پیروزی 1 - 0 مقابل پارما

آخرین خبر ها
   
با کلیک بر روی +1 فیفانیو را در گوگل محبوب کنید
  • کد نمایش افراد آنلاین